Czy przyjaźń damsko-męska jest możliwa

Początkowo, plan był taki, że sama zmierzę się z tematem przyjaźni damsko-męskiej. Zdam się na swoje doświadczenia, odwołam do znanych i mniej znanych publikacji, zapytam znajomych…

Potem stwierdziłam, że fajnie, gdyby temat zgłębili specjaliści z zakresu psychologii, seksuologii i antropologii. Ponieważ wśród przyjaciół i znajomych można takowych poszukać, i szczęśliwie znaleźć, dziś przedstawiam stanowiska trójki młodych ekspertów z wyżej wymienionych dziedzin.

Zacznijmy od tła kulturowego, społecznych uwarunkowań, które jak można się domyślać często determinują rodzaj relacji międzyludzkich.

ANTROPOLOG

Aby zacząć rozważania na temat przyjaźni damsko-męskiej, należy wyjść od tego kim jest kobieta, a kim jest mężczyzna. Przyglądając się funkcjonowaniu kobiet i mężczyzn na przestrzeni wieków, widzimy olbrzymie różnice w stylu życia.  We wszystkich kulturach relacje damsko-męskie, bez rozróżniania na poli i monogamiczność są głównie ukierunkowane na rozmnażanie, co jest oczywiste ze względu na funkcje biologiczne kobiety i mężczyzny. Mężczyźni szli na wojny, na polowania, chronili kobiety, dzięki którym mogli się rozmnażać, przedłużać gatunek. Stąd wziął się cały etos męskości i kobiecości. Kobieca kobieta ma szerokie biodra, duże piersi i jest mądra (zaradna), bo to zapewni bezproblemowe urodzenie, wykarmienie i wychowanie dziecka. Męski mężczyzna to taki, który potrafi zapewnić spokój i bezpieczeństwo swojej rodzinie. Może okazać się, że po przemyśleniu i przeanalizowaniu elementów wielu kultur, okaże się, że w większości, kultura nastawiona jest na rozmnażanie, lub zaspokajanie potrzeb seksualnych.

Myślę, że mogę śmiało postawić tezę, że niemożliwa jest przyjaźń pomiędzy osobami, z których chociażby jedna czuje pociąg seksualny do drugiej (nie personalnie, lecz preferencyjnie); Prędzej, czy później któreś zacznie odczuwać chęć zaspokajania swoich potrzeb związanych z seksualnością, z drugą osobą.

Moim zdaniem każda relacja międzyludzka jest efektem zaspokajania pewnych potrzeb. W przyjaźni między osobami tej samej płci, potrzebami tymi jest np. w pewnym stopniu normalizacja społeczna, potrzeba bycia słuchanym, rozumianym, to są oczywistości. Jednak, gdy zachodzi takiego rodzaju bliskość pomiędzy kobietą i mężczyzną  istnieje zawsze możliwość, że jedno z nich, lub oboje mniej lub bardziej świadomie chcą, lub będą chcieli spełniać z drugą osobą inne potrzeby, np. potrzebę podobania się, bycia atrakcyjnym, potrzebę kontaktu seksualnego (podświadomy instynkt rozmnażania). Wychodząc z założenia, że przyjaźń występuje pomiędzy osobami, które są ze sobą blisko, utożsamiają się ze sobą, spędzają wspólnie czas, lecz nie mają ze sobą kontaktów seksualnych, bądź chęci ich posiadania, uważam, że jest ona niemożliwa pomiędzy kobietą i mężczyzną zorientowanymi hetero seksualnie.

Kończąc, chciałabym wspomnieć o ciekawym, genderowym spojrzeniu na człowieka, który pragnie pokazać, że płeć jest kulturowa. Owszem, jest, ponieważ zarówno kobieta, jak i mężczyzna na płaszczyźnie zawodowej i intelektualnej a także społecznej, mogliby funkcjonować tak samo. Jesteśmy przecież tym samym gatunkiem ludzkim, o zbliżonej i niezależnej od płci inteligencji, wrażliwości itp. To właśnie nadbudowa kulturowa sprawia, że coś jest męskie, a coś kobiece, że ubieramy się inaczej, nosimy inne fryzury, zachowujemy się często w innych sposób. Pokazuje nam to, że całe piękno kultury tkwi właśnie w tym, że jest ona pewnego rodzaju nośnikiem i odbiciem różnic, wynikających właśnie ze zróżnicowania płciowego. Z tego, że mężczyzna musi być silny i dbać o kobietę, która musi urodzić dziecko i dbać o nie, szczególnie w początkowym okresie życia. Właśnie ze względu na to główne rozróżnienie na kobiety i mężczyzn w naszej kulturze oraz ich olbrzymie napiętnowanie wzorami damsko męskich relacji, opartych na pierwotnych instynktach i popędach, uważam, że przyjaźń pomiędzy nimi byłaby niemożliwa.

Czy przyjaźń damsko-męska jest możliwa 12

SEKSUOLOG

Czy jest możliwa? Czy istnieje? TO ZALEŻY…

Co nazywamy przyjaźnią – wedle czego określamy normę, że odtąd—…—dotąd jest przyjaźń i mieści się w niej to to to i to… Słownik podaje, że przyjaźń to “bliskie, serdeczne stosunki z kimś oparte na wzajemnej życzliwości i zaufaniu; też: życzliwość, serdeczność okazywana komuś”.

W moim odczuciu nie ma potrzeby z seksuologicznego punktu widzenia rozdzielania przyjaźni od seksualności. W relacjach i w życiu popędy są siłą napędową naszych działań, a przyjaźń daje nam masę korzyści psychologicznych, socjalnych, kulturowych i społecznych, a czasem również seksualnych.

Przyjaźń jest niezbędnym komponentem udanego związku, satysfakcjonującej głębokiej relacji, czymś więcej niż zwykła sympatia do znajomego.

Pytanie brzmi czy istotnym jest rozdzielanie seksu od przyjaźni? Ważne jest wychowanie, tło społeczno-kulturowe, grupa rówieśnicza z jaką dorastamy, i w wyniku tych wpływów nasze podejście do seksualności, związków i relacji.

Nasz sposób myślenia, czy jest on zaściankowy, staromodny, nowoczesny czy liberalny, bardzo ważny jest też  indywidualizm osobowościowy. To jak w Twoim świecie definiuje się przyjaźń, miłość, związek przyjacielski a partnerski, gdzie są Twoje granice tych pojęć.

Istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że czytając ten tekst powiesz głośno – “A ja tak nie mam”- i to jest ok, tak samo jak to, że inni tak mają… albo nie… każdy może myśleć o tym w inny sposób, widzieć i czuć to inaczej. 😀

Zdarza się, że kobiety mówią:

“Ja miałam takiego przyjaciela i nic do niego nie czułam (w domyśle miłości)…  ja w tym nie widziałam nic więcej… ”

Z mojego doświadczenia wynika, że mężczyźni z wyżej przytoczonej sytuacji czują, chcą czegoś więcej… no chyba że…

Zdarza się, że mężczyźni mówią:

“Ona jest tylko moją przyjaciółką”- co w zdecydowanej większości, oznacza, iż nie podoba im się ona zbytnio, nie widzą jej jako seksualnego obiektu, chociaż… to zależy…

Przyjaźń jako relacja zupełnie pozbawiona komponentu seksualności, określana w literaturze i Internecie jako “czysta przyjaźń” jest według mnie możliwa albo i nie. Na przykład:

– możliwa między ludźmi którzy są całkowicie dla siebie nieatrakcyjni. Choć i wtedy komponent sympatii i uczuć, którymi obdarzamy przyjaciela może spowodować, że prędzej czy później skończy się to w łóżku choćby z “nudów”, “dla sportu”, dla spróbowania, z ciekawości.

– możliwa kiedy jedno z przyjaciół jest nie hetero normatywne – choć w zależności od podejścia do własnej seksualności również może się włączyć motyw z punktu pierwszego.

– możliwa kiedy oboje są nie hetero normatywni – choć… patrz punkt pierwszy.

– oboje należą do osób aseksualnych- osób trwale nie odczuwających pociągu seksualnego do innych, szacuje się, iż dotyczy to 1% populacji. Wtedy możemy mówić o czystej, nie seksualnej przyjaźni.

– kiedy tyczy się osób, które znają się od dziecka i w ich dziecięcym świecie nie wystąpił jeszcze komponent seksualnego postrzegania płci przeciwnej i zostało to uczucie przeniesione do życia dorosłego… chociaż może się to w czasie zmienić, albo nie… to zależy…

Od przyjaźni oczekujemy, że będzie pozbawiona seksualnego zabarwienia – bo seks by ją zepsuł- często słyszę od ludzi takie zdanie… Ma to być w naszym odczuciu enklawa, bezpieczna relacja, w której nie musimy się aż tak starać…. choć może być początkiem wspaniałego związku, między osobami które były ze sobą szczere od lat i znają się jak nikt inny, nie muszą kreować swoich postaci… choć, to zależy…

Seks bez przyjaźni TAK, Przyjaźń bez “seksualności”- to zależy…

Czy przyjaźń damsko-męska jest możliwa 02

PSYCHOLOG

Jest to pytanie, na które nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Najkrócej można powiedzieć: “to zależy” i “czasami tak a czasami nie”.  Jest to temat wzbudzający wiele emocji, kontrowersji i podzielonych zdań.

Temat jest na tyle istotny, że nawet nauka pokusiła się o przyjrzenie z bliska temu zagadnieniu.

Profesor psychologii April Bleske z Uniwersytetu Wisconsin  jako jedna z pierwszych, przeprowadziła szereg badań mających na celu uzyskanie odpowiedzi na powyższe pytanie. Wyniki pokazały istotne różnice pomiędzy kobietami a mężczyznami. Okazało się, że mężczyźni częściej byli skłonni do nawiązania relacji intymnej z przyjaciółką niż kobiety z przyjacielem. Badania te skłoniły Bleske do kontynuowania badań, które wyjaśniły nieco więcej. Niezależnie czy mężczyźni byli samotni czy w stałych związkach, wykazywali erotyczne zainteresowanie przyjaciółką, było ono dwukrotnie większe niż w grupie kobiet. Nieco światła może rzucić na omawiane zagadnienie psychologia ewolucyjna, która mówi o tym, że mężczyźni dążą  do przekazywania swoich genów jak największej ilości dzieci. Kobiety natomiast są bardziej “wybredne”. Ponieważ biologia uwarunkowała je tak, że mogą mieć ograniczoną liczbę potomstwa, szukają partnera o jak najlepszych genach, którzy w przyszłości zapewnią opiekę i bezpieczeństwo swoim dzieciom.

Przyjaźń jest jedną z ważniejszych wartości i potrzeb. Jest źrodłem satysfakcjonujących więzi, źródłem wsparcia dającym poczucie bezpieczeństwa. Zwolennicy teorii, że przyjaźń między kobietą a mężczyzną jest możliwa, podkreślają fakt, że z takiej przyjaźni płynie wiele korzyści. Mężczyźni mogą poznać kawałek kobiecego świata, poznać “kobiecy” sposób myślenia i perspektywę a dzięki temu lepiej rozumieć płeć przeciwną. Oczywiście działa to w dwie strony, dając taką samą możliwość kobietom. Najczęściej przyjaźń damsko-męska rozwija się kiedy obie strony jednocześnie funkcjonują w satysfakcjonujących związkach partnerskich. Sytuacja, w której tylko jedna osoba pozostaje w związku a druga jest wolna, powoduje, że  partner takiej osoby, może wykazywać zazdrość o przyjaciela i mieć poczucie zagrożenia, co może przekładać się na nieporozumienia i konflikty w relacji.

Prawdziwa przyjaźń jest czymś pięknym i wartościowym, zwłaszcza w dzisiejszych czasach. Warto więc o nią dbać, cenić i pielęgnować. Prawdziwa przyjaźń daje nam możliwość na stworzenie bliskiej, głębokiej relacji. Traktujemy przyjaciela jako człowieka, który pomimo zawodnego świata, będzie z nami w różnych sytuacjach życiowych, będzie nas akceptował takimi jakimi jesteśmy. Czy taka przyjaźń jest możliwa pomiędzy kobietą a mężczyzną? Kiedy taka relacja jest możliwa? Kiedy pomiędzy przyjaciółmi nie ma fascynacji erotycznej, pociągu seksualnego, zazdrości,  nerwowych stanów emocjonalnych jeśli on/ona przez kilka dni nie dzwoni i się  nie odzywa. Czasami z trwającej przyjaźni rodzi się piękna miłość, która wyrasta nie z chwilowego zachwytu i ekscytacji a z powolnego, wzajemnego poznawania się i zbliżania ku sobie.

Tak naprawdę od zarania dziejów i naukowcy i artyści głowili się i zastanawiali czy kobietę i mężczyznę może łączyć przyjaźń pozbawiona chęci zbliżenia cielesnego.

Nawet Mickiewicz zastanawiał się “przyjaźń to czy kochanie”.

Czy przyjaźń damsko-męska jest możliwa 03

Aneta: Jak widzimy, odpowiedź na pytanie „czy przyjaźń damsko-męska jest możliwa?” należy do tych z rodzaju „co było pierwsze jajko czy kura”, czyli niemożliwych do udzielenia jasnej, nie pozostawiającej wątpliwości, odpowiedzi. Nasi eksperci nie są jednogłośni w swych ocenach. Agata nie daje nam zbyt wielkich nadziei na trwałość i czystość takiej relacji, za to Magda i Kamil twierdzą, że szanse są, ale… “to zależy”.

Jak to zwykle w życiu bywa, by coś wartościowego i trwałego mogło zaistnieć, muszą być spełnione określone warunki. W mojej ocenie, jest to możliwe. Sama trwam w takiej przyjaźni paręnaście lat i okresy gdy byliśmy wolni czy w związkach, nic w naszych relacjach nie zmieniały. Jestem bardzo dumna z tej przyjaźni i jest to jedna z najbardziej wartościowych relacji, jakie w życiu nawiązałam. Jeśli więc i  w Waszym życiu istnieje lub pojawi się taka więź, cieszcie się nią i pielęgnujcie, bo jak widać nie zdarza się  ona tak często.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *